Sana benzeyen bir yüz
Kendi fotoğrafını koy ya da hazır avatarlardan birini seç. Aynan tanıdık görünsün.
Şimdilik yalnızca davetle açığız. Sıran gelince davet kodunu e-postayla gönderelim.
E-posta adresin yalnızca bu amaçla kullanılır. Silinmesini istersen iletisim@dijitalaynam.com adresine yazman yeter. 18 yaş ve üzeri içindir.
iOS ve Android'de yakında
Sorularla, anılarla, sohbetle kendine bir ayna tut.
Bursa, UludağHerkes hızlanırken biz durmayı seçtik.
Yapay zekâ artık her yerde. Ödevini bitiriyor, mesajını yazıyor, sorunu saniyeler içinde cevaplıyor. Ama hiçbiri durup sana gerçekten nasıl olduğunu sormuyor. Biz başka bir şey yapmak istedik. Çünkü bazen insanın en çok ihtiyaç duyduğu şey…
Okumaya devam etAynanla konuşman uygulamayı kapatınca bitmez. Aklında kalan bir soruya, yeniden aradığın bir arkadaşa, yıllar sonra açtığın bir defterin ilk sayfasına dönüşür.

İnsanların, alışkanlıkların, planların. Üstesinden geldiklerin ve hâlâ uğraştıkların. Aynan hepsini aklında tutar; her sohbet kaldığın yerden devam eder.
en yakın arkadaşın Ece
kedin Miya
seni gece uyutmayan düşünce
annenin tarif defteri
hayalindeki Japonya yolculuğu
günlüğün
final haftası
köşedeki kahveci
gitara yeniden başlamak istiyorSözümüz
Özellikler
Kendi fotoğrafını koy ya da hazır avatarlardan birini seç. Aynan tanıdık görünsün.
Konuşmak istediğinde ara. Aynan telefonu kendi tarzıyla açar: “Alo, ben de tam seni düşünüyordum.”
Uludağ, ağustosBir fotoğraf gönder. Aynan bakar, yorumlar, üstüne küçük notlar çizer.
Herkese açık aynalara göz at. Bir işin ustasıyla ya da sana benzeyen biriyle sohbet et.
Notlarını, yazılarını, belgelerini aynana ver. Senin bildiğinle, senin dilinle cevap versin.
Sevdiklerinin hikâyelerini, anılarını ve sesini bir aynada sakla. Yıllar sonra da dinlenebilsin.
Bunlar örnek senaryolar. Gerçek hikâyeler, anlatmak isteyenlerden, yakında burada.
Deniz tıp birinci sınıfta. Yurtta, evden 900 kilometre uzakta. O gitmeden önce annesi kendi aynasını oluşturmuştu. Deniz gece geç saatte annesini uyandırmak istemeyince ona yazar: yorgunum, yetişemiyorum, uyuyamadım.
Ayna bunları unutmaz. Final haftası geldiğinde, annesinin diliyle “geçen sefer gece 3'te bırakınca sabah daha iyi hissetmiştin” der. Deniz o gece erken yatar. Ertesi gün annesini arar.
Dedesi anlatmayı sever: köy düğünleri, ilk traktör, askerlik anıları. Zeynep her pazar birini aynaya yazar, birkaçını sesle kaydeder.
Sonra kuzenleri de o aynaya soru sormaya başlar. “Dedem düğünde ne çalmış?” diye soran küçük Ali'ye ayna, dedesinin anlattığı gibi anlatır.
Emre'nin yarım kalmış bir romanı var. Taslakları bilgi kütüphanesine yükler, karakterlerini aynasına anlatır.
Her akşam on dakika konuşurlar. Ayna fikir vermez; Emre'ye kendi sesini hatırlatır. Dördüncü bölüm bir hafta sonra biter.
Aylin'in oğlu Bora üniversite için başka bir şehre gider. Ev sessizleşince Aylin aynasına eski günleri yazmaya başlar: Abant piknikleri, ilk bisiklet, buzdolabındaki resimler.
Ayna bir akşam sorar: “O pikniklerde en çok neye gülerdik?” Aylin yazdıklarını oğluna gönderir. O hafta sonu Bora eve gelir.
Kerem lisede her gün çalardı. Üniversite, iş derken gitar dolabın üstünde kaldı. Aynasına bir gün bundan söz eder, sonra unutur.
Ayna unutmaz. Birkaç hafta sonra “o yarım kalan şarkı ne oldu?” diye sorar. Kerem o akşam balkona çıkar, telleri değiştirir. Artık cumartesileri çalıyor.
Birkaç soruyla başla. Gerisini konuştukça birlikte bulursunuz.
Aynanı oluşturiOS ve Android'de yakında · şimdilik tarayıcından kullanabilirsin